Το υαλοειδές υγρό μοιάζει με διαφανές ζελέ και βρίσκεται ανάμεσα στο φακό και τον αμφ/δή.
Με την πάροδο των χρόνων τροποποιείται η υφή του και έπειτα από την επίδραση εξωγενών παραγόντων (π.χ. τραύματα) είναι δυνατόν να αποκολληθεί από τα φυσικά του στηρίγματα. Όταν συμβαίνει αυτό παρουσιάζονται στην όραση λάμψεις – αστραπές και μια ή περισσότερες μαύρες κηλίδες, κινούμενα σωματίδια, -μυγάκια ή «αράχνες». Αυτό ονομάζεται «αποκόλληση του υαλοειδούς».
Ασχέτως που από μόνη της η αποκόλληση δεν είναι επικίνδυνη θα πρέπει άμεσα όταν παρουσιάζεται να επισκεπτόμαστε οφθαλμίατρο γιατί μπορεί να υποκρύπτονται πιο σοβαρές καταστάσεις όπως ρωγμές του αμφ/δή ή υαλοειδική αιμορραγία. Ανάλογα με τα συμπτώματα πρέπει να γίνεται βυθοσκοπικός έλεγχος με μυδρίαση.
Τα κινούμενα σωματίδια (μυοψίες) δεν είναι επικίνδυνα και φαίνονται ιδιαίτερα στο έντονο φως, ακολουθούν δε την κίνηση του βολβού.
Εκτός από εξαιρετικές περιπτώσεις δεν είναι σοβαρό πρόβλημα και δεν χρειάζεται θεραπεία, η αιφνίδια όμως εμφάνιση των μυοψίων μπορεί να αποτελέσει ένδειξη αρχόμενου προβλήματος.